Podczas równonocy, czyli w marcu i wrześniu, słońce oświetla dno studni. Stojąc w środkowej części schodów, zwróconych na południe, można zaobserwować szczególną grę cieni. Obserwator widzi swój cień odbijający się w zbiorniku z wodą, a jego drugi cień, odwrócony do góry nogami, odbija się na ścianie podziemnej komory. W ten sposób powstają dwa cienie, które stykają się głowami, tworząc niezwykle sugestywny efekt.
Kolejnym zjawiskiem jest odbicie księżyca w zbiorniku z wodą przez otwór w tolosie. Według niektórych badaczy zjawisko to występuje w wyniku idealnego ustawienia, które wymaga cyklu trwającego 18 lat i 6 miesięcy.
