Zabytek, o którym już w XIX wieku wspomnieli generał Alberto Ferrero della Marmora z Turynu i Kanonik Giovanni Spàno z Ploàghe, był przedmiotem badań naukowych prowadzonych od lat 70 XX wieku przez Uniwersytet z Cagliari (Wydział Archeologii) oraz przez Nadzór Archeologiczny z Cagliari i Oristano.
Wyniki wykopalisk archeologicznych są nadal po części nieopublikowane; opublikowano jedynie znaleziska dotyczące czterech brązowych figurek (trzech męskich i jednej żeńskiej) pochodzenia fenickiego, datowanych na 1000 r. p.n.e., symbolizujących uzyskanie uzdrowienia.
