Zwiedzamy teraz najnowszą i czasowo najbliższą nam część terenu. Znajdujemy się na dziedzińcu przykościelnym, w centrum którego stoi kościół poświęcony św. Krystynie, od której pochodzi nazwa całego obszaru. Ten niewielki, jednonawowy kościół wiejski, wspominany już na początku XIII wieku, należał do kamedułów z Świętej Marii z Bonàrcado. Dzisiejszy wygląd kościoła jest wynikiem licznych przeróbek i zmian dokonanych w ciągu stuleci.
Fasada została przebudowana na początku XX wieku.
Kościółek otoczony jest domkami dla pielgrzymów, zwanymi „muristénes” lub „cumbessìas”, które są typowym przykładem samorzutnej architektury z bazaltowego kamienia i błotnej zaprawy.
Wioska ożywa dwa razy do roku na dziesięć dni z okazji uroczystości cywilnych i religijnych: w maju, w drugą niedzielę miesiąca, ku czci Św. Krystyny; oraz w czwartą niedzielę października ku czci Św. Rafała Archanioła, popularnie zwanego Św. Serafinem.
